Het artikel uit 2007 van Ralph Baric fungeert als een fundamentele referentie in de synthetische virale genomica en toont aan hoe een SARS-achtig coronavirus *de novo* kan worden samengesteld op basis van alleen gepubliceerde sequentiegegevens. Het artikel, gepresenteerd als een risicobeoordeling voor synthetische biologie in de context van biodefensie, biedt een gedetailleerde technische routekaart voor het construeren van besmettelijke chimere coronavirussen met behulp van naadloze reverse-genecticstechnieken. Dit werk is een voorbeeld van dual-use (civiel en militair) onderzoek dat aanleiding tot zorg geeft: exact dezelfde hulpmiddelen die zijn ontwikkeld voor pandemische paraatheid en biodefensie, kunnen direct worden toegepast om virussen te ontwerpen met een grotere pathogeniteit, overdraagbaarheid of immuunontwijking.
Met de onverwachte ontdekking van SV40 promotor-enhancer-origin sequenties in de Covid-19 mRNA-injecteerbare producten van Pfizer, wordt het duidelijk hoe biodefensie heel snel kan omslaan in bioterrorisme. Deze krachtige regulerende elementen voor zoogdieren, overgebleven uit een standaard productieplasmide van het type pcDNA3.1, waren nooit bedoeld voor toediening aan mensen. Hun detectie in commerciële injectieflacons koppelt een synthetisch biologisch raamwerk direct aan het productieproces van de "tegenmaatregelen" zelf — waarmee een theoretische discussie over tweeerlei gebruik verandert in een concreet, reëel voorbeeld van hoe synthetische hulpmiddelen en erfelijke genetische elementen honderden miljoenen mensen binnendrongen onder de vlag van biodefensie.
Het artikel van Ralph S. Baric uit 2006 getiteld: "Synthetic Viral Genomics: Risks and Benefits for Science and Society" bespreekt hoe synthetische genomica en reverse-genetica de virologie hebben getransformeerd, zowel ten goede als ten kwade. Het beschrijft in detail de Baltimore-classificatie van virussen en verklaart gevestigde reverse-genecticstechnieken → van besmettelijke cDNA-klonen en bacterial artificial chromosome (BAC) vectoren voor grote DNA-virussen, tot naadloze assemblagemethoden (namelijk "No See'm" sites met behulp van type IIS restrictie-enzymen) voor RNA-virussen zoals coronavirussen.
Deze hulpmiddelen hebben al de opstanding van uitgestorven pathogenen (namelijk de 1918-influenza) en de constructie van chimere virussen mogelijk gemaakt, waardoor een nauwkeurige manipulatie van virulentie, overdraagbaarheid, gastheerbereik en immuunontwijkingsgenen mogelijk is geworden. Baric catalogiseert geselecteerde agentia over virusfamilies heen, noteert welke synthetiseerbaar zijn uit gepubliceerde sequenties, en benadrukt barrières zoals sequentienauwkeurigheid, genomische stabiliteit in bacteriën en technische expertise — barrières waarvan hij voorspelde dat ze snel zouden afbrokkelen naarmate DNA-synthese goedkoper en toegankelijker werd.
Als je het artikel leest, zul je zien dat het een gedetailleerd, praktisch raamwerk biedt voor de novo synthese en reverse-genetica van specifiek SARS-CoV, inclusief naadloze volledige genoom-assemblage, in vitro transcriptie tot RNA en herstel van infectieus virus. Het artikel merkt herhaaldelijk op dat synthetische genomica de reconstructie van virussen zoals SARS-CoV mogelijk maakt op basis van alleen sequentiegegevens, zonder dat het natuurlijke virus nodig is, en bespreekt hoe dit kan worden gebruikt voor zowel "legitiem" onderzoek (vaccins, pathogenesestudies) als misbruik.
Daarnaast zijn de methoden die Baric in het artikel schetst direct van toepassing op SARS-CoV-2 (eveneens ~30 kb), wat nog duidelijker is uiteengezet in het DEFUSE-voorstel van Peter Daszak: een collaboratieve handleiding voor het "onschadelijk maken van door vleermuizen overgedragen coronavirussen" (Figuur 1). Implementaties na 2019 hebben gebruikgemaakt van gistsrecombinatie, Gibson assembly of vergelijkbare naadloze technieken, maar de kernprincipes (synthetische DNA-fragmenten → volledige cDNA → RNA-transcripten → infectieus virus) zijn dezelfde. Zoals vermeld hadden Barics lab en collaborateurs dit al aangetoond voor het oorspronkelijke SARS-CoV in 2003.
Figuur 1: Project DEFUSE: Defusing the threat of Bat-Borne Coronaviruses. https://drasticresearch.org/wp-content/uploads/2021/09/main-document-preempt-volume-1-no-ess-hr00118s0017-ecohealth-alliance.pdf.
Het artikel is grieft opmerkelijk vooruitziend wat betreft het opzetten van de infrastructuur voor zowel "pandemische paraatheid" als procedures voor "tweeerlei gebruik". Synthetische benaderingen maakten een snelle respons mogelijk: zodra de sequentie van een nieuw pathogen bekend is, kunnen genen of volledige genomen worden gesynthetiseerd voor diagnostiek, vaccins en therapeutica, zonder te wachten op natuurlijke isolaten. Dit paradigma werd gebruikt tijdens SARS-CoV-2. We zijn er allemaal mee vertrouwd. Gezien de enorme schade die is aangericht — niet door het virus maar door door mensen opgelegde "tegenmaatregelen" — lijkt dit mij geen verdediging en leidt dit alles terug naar Baric.
Als onderdeel van de Covid-"tegenmaatregelen" blijkt uit farmacovigilantiedegegevens overduidelijk dat de nucleoside-gemodificeerde RNA-LNP-injecties wereldwijd tot miljoenen verwondingen en sterfgevallen hebben geleid die tot op de dag van vandaag nog steeds niet worden erkend door de "autoriteiten". Alleen al in de binnenlandse VAERS-gegevens van de VS voor 2021 zijn er meer dan 10.000 sterfgevallen gemeld in de context van de Covid-19-injecteerbare producten, en deze absolute tellingen houden geen rekening met onderrapportage. Als men de buitenlandse sterfterapporten in VAERS beschouwt, stijgt dit aantal tot bijna 40.000. Nogmaals, dit zijn enkel de rapporten die succesvol zijn ingediend bij een enkel farmacovigilantiesysteem.
Figuur 2: Grafiek met absolute aantallen VAERS binnenlandse sterfterapporten van 2016 tot 2026. https://vaers.hhs.gov
Erger nog, nu de "veilighe en effectieve" Covid-19-injecteerbare producten die gebruikmaken van het nucleoside-gemodificeerde RNA-LNP-platform groen licht hebben gekregen — sterker nog, zijn doorgedrukt door de lachwekkende veiligheidscontroles en waarborgen ten behoeve van noodgebruik vanwege de "SARS-2-pandemie" — zal niemand die dit platform wil gebruiken voor toekomstige injecteerbare producten verplicht worden om veiligheidscontroles te ondergaan via gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT's) van de "gouden standaard". Met andere woorden: iedereen zal het spikegen kunnen inwisselen voor elk willekeurig gen om een nieuw "vaccin" te produceren (plug-and-play), en ze hoeven hun nieuwe product niet door fatsoenlijke klinische proeven te laten lopen. En ik durf te wedden dat zelfs als een vorm van veiligheidstesten wel vereist is, de controle ofwel het Moderna- ofwel het Pfizer-Covid-product zal zijn.
Dit voelt voor mij niet aan als biodefensie. Dit klinkt als biowarfare op burgers. Niemand mag worden bedreigd met baanverlies als ze zichzelf niet herhaaldelijk laten injecteren met een experimentele technologie voor een virus met een sterftecijfer van de infectie van 0.
Als iemand het idee van "biodefensie" wil verdedigen, leg mij dan alstublieft uit wat er precies verdedigd wordt.
Een andere manier om hiernaar te kijken is vanuit het standpunt van drempels. Hoeveel is genoeg? De ontwikkeling van nieuwe synthetische middelen verlaagt de drempels voor zowel bioterroristen als tegenwoordig voor AI's. Met de mogelijkheid om DNA-fragmenten te creëren/bestellen, "designer"-pathogenen met verhoogde virulentie of veranderde antigeniteit te assembleren, of oude stammen te laten herleven, zonder goede regulatie, riskeren we veel meer dan onze vrijheid te verliezen als dit doorgaat onder de solitaire controle van wat naar mijn mening alleen bioterroristen kunnen worden genoemd. Ga uit van het ergste, hoop op het beste.
Dus wat is het antwoord? Gaan we de recombinatietechnologie en de ontwikkeling van synthetische biologie verboden verklaren?
De waarheid van de zaak is dat ik niet fundamenteel tegen synthetische biologie ben. Omdat dit veld echter zulke ingrijpende inherente risico's met zich meebrengt, met name wanneer de ontwikkeling en toepassing ervan worden gecontroleerd door clandestiene, opachtige of onverantwoorde entiteiten, rechtvaardigt de voortzetting ervan wel degelijk kritisch onderzoek. De geschiedenis van onderzoek voor tweeerlei gebruik toont aan dat zonder robuuste transparantie en niet-geconflicteerd onafhankelijk toezicht, deze technologieën kunnen worden misbruikt met catastrofale gevolgen. Recombinatietechnieken en synthetische biologie moeten worden beschermd door open, verantwoorde instellingen met een sterk ethisch bestuur en publiek toezicht willen ze op verantwoorde wijze worden voortgezet, met name in de context van AI's.
Je kunt jezelf ook afvragen: Wat is er erger? Virussen die hun gang gaan zoals ze altijd hebben gedaan, of door financiële maniakken gesteunde clandestiene groepen (die mogelijk AI's misbruiken) die nieuwe virussen en "vaccins" maken die het potentieel hebben om ons allemaal uit te roeien, dit alles in naam van de "volksgezondheid" terwijl ze het biodefensie noemen? Ik zou persoonlijk voor het eerste stemmen.
Gain-of-function (GOF)-onderzoek is het meest expliciete voorbeeld van de gevaren die inherent zijn aan wat sommigen biodefensie en "wetenschappelijke vooruitgang" zouden kunnen noemen. Ik behoor niet tot die "sommigen", ter info. GOF-onderzoek moet wereldwijd worden verboden, naar mijn mening. "Tegenmaatregelen" (gen-gebaseerde therapieën) en het potentieel voor misbruik of accidentele vrijgave van gehumaniseerde virussen behoren slechts tot een paar van de potentiële misbruiktoepassingen van synthetische biologie en recombinatietechnieken. Het is belangrijk op te merken dat het mogelijk maken van de humanisering van zoönotische virussen de toeschrijving ingewikkelder en verwarrender maakt, doordat synthetische virussen natuurlijke exact kunnen imiteren. De ultieme who-dunnit, hè? Arme schubdieren. God zij dank voor endonuclease-vingerafdrukken en PRRAR-sites om ons daarbij te helpen.
N.B. over Angst
Ik dacht dat ik zou vermelden dat Baric in zijn artikel uit 2007 het woord "fear" gebruikt in de allereerste zin, en dan nog eens in de inleiding in sectie A. Hij gebruikt het woord "fear" in totaal 7 keer in dit 73 pagina's tellende artikel wanneer hij spreekt over uitbraken van virale ziekten en biologische oorlogsvoering.
Figuur 3: Eerste pagina van Synthetic Viral Genomics: Risks and Benefits for Science and Society. Ralph S. Baric, 2007.
Interessant is dat. Hij heeft geen ongelijk. Angst is het ultieme wapen: je kunt mensen bijna alles laten doen als je er misbruik van maakt.
SV40 - Verleden en Heden
Ik wil uw aandacht nu vestigen op een citaat op pagina 41 van Barics artikel waarin sprake is van SV40 en zijn rol in virologisch onderzoek en synthetische biologie.
In de late jaren 1970 veranderde een eenvoudige observatie wereldwijd de koers van het virologisch onderzoek. Door een klein dsDNA-virusgenoom als model te gebruiken (het Groep I polyomavirus SV40), klonen onderzoekers het virusgenoom in een bacterieel plasmide en propageerden ze het virusgenoom in bacteriën. (pagina 41)
Als gevolg van dit werk in de jaren 70 werd de pSV2-serie begin jaren 80 ontwikkeld door Richard Mulligan en Paul Berg. SV40 werd ingezet, niet vanwege zijn vermogen om een virale infectie te veroorzaken, maar vanwege zijn compacte, krachtige regulerende gereedschapskist die betrouwbaar functioneerde over zoogdiergastenhetheren heen waar bacteriële of zwakke cellulaire promotoren vaak faalden.
Het SV40-insert bevat doorgaans de SV40-replicatieoorsprong (ori), de vroege promotor, de twee 72-bp enhancer-herhalingen (het belangrijkste sterke transcriptionele enhancer-element) en drie 21-bp GC-rijke herhalingen om efficiënte transcriptie, splicing, polyadenylering en — in sommige gevallen — replicatie van vreemde genen (zoals de bacteriële selecteerbare merkers gpt, neo of DHFR) aan te sturen in een breed scala van zoogdiercellen.
Huidig gepubliceerd werk toont aan dat er elementen van SV40 (promotor/enhancer/ori) in de Pfizer Covid-prikken zitten. Bovendien schreef Kevin McKernan specifiek over het bestaan van een dubbele kopie 72-bp SV40-promotor in de getest Pfizer Covid-prikken.
Het SV40-promotor-ori DNA bestaat uit een 17-bp A-T-rijke sequentie, drie kopieën van een G-C-rijke 21-bp herhaling en twee kopieën van een 72-bp herhaling.
De 21-bp GC-rijke herhalingen werden in 2024 ook door Wang et al. gevonden in de injecteerbare Covid-19 mRNA-producten.
De reden dat deze SV40-elementen zich in de Pfizer-injectieflacons bevinden, is vanwege het plasmide dat Pfizer bewust heeft geselecteerd voor de productie van het nucleoside-gemodificeerde RNA.
Pfizer's plasmide is een derivaat van pcDNA3.1, een shuttlevector die zowel bacteriële als zoogdierreplicatie kan uitvoeren via SV40-replicatieoorsprongen, SV40-enhancers, SV40-promotoren en SV40 polyA-signalen. [6]
Pfizer stapte over van Proces 1 (PCR-geamplificeerd lineair DNA-sjabloon) dat werd gebruikt in de oorspronkelijke klinische onderzoeken naar Proces 2 (plasmide-gebaseerd) voor grootschalige commerciële productie. In Proces 2 werd het DNA-sjabloon geproduceerd met behulp van dit plasmide gekweekt in E. coli. Dit plasmide is een derivaat van de veelgebruikte pcDNA3.1 zoogdierexpressievector en bevat een SV40 promotor/enhancer/origin (ori) cassette. De SV40 promotor-enhancer stuurt voornamelijk de expressie aan van het KanR/NeoR (aminoglycoside phosphotransferase) selecteerbare merkergen. Dit maakt een efficiënte selectie mogelijk van E. coli bacteriën die het plasmide met succes hebben opgenomen tijdens klonering en grootschalige propagatie.
De SV40-promotor is echter een eukaryoot (in zoogdieren actief) element en is niet vereist of geoptimaliseerd voor het aansturen van KanR-expressie in bacteriën; bacteriële selectie berust op de functionaliteit van het gen in E. coli, vaak ondersteund door andere backbone-elementen. De SV40-cassette is dus "slechts" een erfenisfunctie behouden van de pcDNA3.1-vectorarchitectuur, die oorspronkelijk was ontworpen voor expressie en selectie in zoogdiercellen (waar de SV40-promotor zeer effectief is voor de NeoR-merker).
Deze elementen dienen puur als productietools en waren nooit bedoeld voor toediening aan mensen.
Waarom koos Pfizer voor dit plasmide?
Pfizer behield de volledige standaard backbone in plaats van deze opnieuw te ontwerpen om deze potentieel schadelijke elementen te verwijderen. Het opnieuw ontwerpen ervan zou hebben vereist dat de volledige plasmide-backbone opnieuw werd ontworpen en opgebouwd, het spikegen opnieuw werd gekloond in de nieuwe backbone en volledige revalidatie van het productieproces.
Tijd en geld verloren. Kan Moderna niet laten winnen; er zijn aandelen te beschermen!
Denk hier eens over na.
Pfizer (of hun contractfabrikant) koos bewust voor een standaard pcDNA3.1-type plasmide met daarin de SV40 promotor-enhancer-ori cassette als DNA-sjabloon voor hun nucleoside-gemodificeerde mRNA-productie. Hoewel andere vectorontwerpen zonder SV40-elementen beschikbaar waren — zoals aangetoond door Moderna — opteerde Pfizer voor de reeds bestaande commerciële backbone. Deze keuze gaf prioriteit aan snelheid en schaalbaarheid tijdens de intense race naar de markt. Het resulteerde echter ook in residuair plasmide-DNA (inclusief SV40-sequenties) in het eindproduct in hoge concentraties. RNA:DNA-hybriden, die bekende bijproducten zijn van in vitro transcriptie, zijn resistent tegen enzymatische verwijdering door DNase I, dus waarom werd dit enzym geselecteerd tijdens het productieproces om het DNA "schoon te maken"? En waarom werd het eindproduct — dat hoge concentraties DNA bevat — niet als zodanig gerapporteerd? Waarom werden de detectiemethoden voor RNA en DNA "gepikt"?
En als Pfizer simpelweg geen tijd en geld wilde verspillen aan het produceren van veilige producten — zelfs als we aannemen dat zij geloofden dat het geen probleem zou worden — waarom werd het plasmide dat door Pfizer werd onthuld in de Rolling Rapporteur Review van het EMA niet naar behoren geannoteerd? In een formeel, risicovol regelgevend document zoals het EMA Rolling Review Report (november 2020), had het plasmide naar behoren en volledig geannoteerd moeten zijn. De omissie van de SV40 promotor/enhancer-ori op de pST4-1525 kaart en beschrijving moet nog naar behoren worden uitgelegd en het spreekt voor zich dat het wetenschappelijk niet rigoureus was volgens normale publicatienormen om deze SV40-componenten weg te laten.
Figuur 4: Dia uit de presentatie "Problems and harms associated with novel LNP prophylactic injection methodologies" voor Japanse parlementsleden. September 2024. Jessica Rose
Figuur 5: Europees Geneesmiddelenbureau. Rapporteur Rolling Review kritisch beoordelingsrapport. Kwaliteitsaspecten. Covid-19 mRNA Vaccine BioNTech. EMEA/H/C/005735/RR/xxx. 19 november 2020.
De plasmidekaart en -beschrijving hadden volledig geannoteerd moeten zijn, waarbij het SV40-gebied duidelijk gelabeld had moeten zijn samen met alle plasmidecomponenten, zelfs als ze werden beschouwd als "standaard, niet-kritieke vector backbone-componenten".
In een kritisch regelgevend dossier voor een product dat in honderden miljoenen mensen wordt geïnjecteerd, is het onaanvaardbaar volgens strikte wetenschappelijke normen om de plasmidekaart niet te annoteren. Het feit dat de SV40-componenten zijn weggelaten, weerspiegelt niet enkel overhaaste noodprocessen, een te grote afhankelijkheid van aannames over een "standaard vector" en een regelgevende cultuur die soms prioriteit geeft aan snelheid en samenvattingen op hoog niveau boven uitputtend detail, het weerspiegelt fraude omdat deze annotaties schijnbaar opzettelijk zijn verwijderd.
Interessant is dat, volgens Grok, de versie van het kritische beoordelingsrapport van de Rapporteur Rolling Review (EMEA/H/C/005735/RR/xxx, gedateerd 19 november 2020) die Figuur S.2.3-1 bevat — pST4-1525 Plasmid Map — deel uitmaakt van interne/gelekte rolling review-documenten van een EMA-cyberincident, en om die reden niet online te downloaden is. Echt waar. ECHT WAAR?
Gelukkig heb ik het opgeslagen voordat ze de boel opschoonden. Hier. Jij kunt het ook krijgen.
Nogmaals, deze plasmiden of hun componentdelen waren nooit bedoeld voor directe toediening aan mensen. Zelfs een alleenstaand SV40-promotorfragment is als een krachtig gaspedaal van een auto dat rondzweeft zonder motor — grotendeels onschadelijk op zichzelf, maar als het per ongeluk in je DNA-dashboard op de verkeerde plek bedraad raakt, kan het de verkeerde genen opvoeren en potentieel bijdragen aan problemen zoals ongecontroleerde celgroei (ook wel: kanker). En ik hoef niemand eraan te herinneren dat deze producten in sommige gevallen meerdere keren bij miljarden mensen zijn geïnjecteerd. Hoeveel genen zijn er verkeerd opgevoerd?
Laatste Gedachten
De convergentie van Ralph Barics gedetailleerde routekaart voor synthetische coronavirus-assemblage, de gedocumenteerde aanwezigheid van residuair plasmide-DNA met daarin de SV40 promotor-enhancer-origin cassette in Pfizer's mRNA-product, en de ongekende regelgevende kortere wegen en omissies rond de productie ervan roepen diepgaande en onbeantwoorde vragen op over de ware aard van de Covid-19-respons. Wat werd gepresenteerd als biodefensie en pandemische paraatheid blijkt in kritische aspecten te hebben gefunctioneerd als een oefening in biowarfare — niet aangestuurd door een virus, maar door menselijke beslissingen die prioriteit gaven aan snelheid, winst en platformuitbreiding boven rigoureuze veiligheid, transparantie en geïnformeerde toestemming.
De invoeging van krachtige regulerende elementen voor zoogdieren die nooit bedoeld waren voor toediening aan mensen, gecombineerd met het wegnemen van normale klinische proefvereisten voor toekomstige plug-and-play-producten, vraagt om onmiddellijk, onafhankelijk en transparant onderzoek. Totdat deze kwesties rigoureus worden onderzocht — zonder institutionele bescherming of verhalende controle — kan het vertrouwen van het publiek niet worden hersteld en zullen de risico's van de synthetische biologie zwaarder blijven wegen dan eventuele beloofde voordelen.
De natuur heeft een hekel aan zowel een vacuüm als roekeloze synthetische manipulatie.
De tijd voor verantwoording is NU.
Gepubliceerd vanuit de Substack van de auteur
Originele auteur: Jessica Rose | Bron: Brownstone Institute
0.000 SRY