Layla Coyne koos voor een microcollege na haar alternatieve scholing. Ze ontdekte Thoreau College, waar kleine groepen studenten homesteading en academische studies combineren. Microcolleges bieden een alternatief voor traditioneel hoger onderwijs met focus op relaties en zelfbestuur, te midden van dalend vertrouwen in universiteiten.
Voor Layla Coyne was het kiezen voor een microcollege een natuurlijke uitbreiding van haar onconventionele K-12-schoolervaring. Als middelbare scholier verliet ze een traditionele openbare school om Rock Tree Sky te bezoeken, een zelfgestuurde leergemeenschap in Zuid-Californië die deeltijdprogrammering biedt voor lokale homeschoolers en charter school-studenten. Voor de middelbare school ging ze verder bij Rock Tree Sky terwijl ze zich inschreef bij Summit School, een openbaar onafhankelijk studieprogramma aangeboden via het Ojai Unified School District. Ze volgde ook dual enrollment-cursussen via een community college en bracht bijna een jaar door met studeren in Paraguay.
Na haar afstuderen bleef Coyne community college-cursussen volgen terwijl ze nadacht over haar volgende stappen. Toen ontdekte ze Thoreau College, een microcollege in het landelijke Wisconsin, dat zomer- en semesterlange programma's aanbiedt die homesteading en landbouwvaardigheden combineren met academisch onderzoek. Na het volgen van het maandlange zomerprogramma wist ze dat ze terug wilde voor de volledige semesterervaring. “Ik vond elk deel ervan geweldig,” zei Coyne, die een van de vijf studenten was in het cohort van het najaar van 2024.
Thoreau College is een van de verschillende microcolleges die de afgelopen jaren zijn geopend en bieden opzettelijk kleine, meeslepende programmering en breiden het landschap van mogelijkheden in het hoger onderwijs uit. Terwijl de sector van het hoger onderwijs worstelt met dalend publiek vertrouwen, inschrijvingsuitdagingen en institutionele sluitingen, komen microcolleges naar voren als een creatief, collaboratief model voor postsecundair onderwijs.
Bij het microcollege leerden Coyne en haar medestudenten vaardigheden zoals schapen scheren, foerageren en vuur maken, terwijl ze ook de werken lazen en bespraken van Wendell Berry, Henry David Thoreau, Robin Wall Kimmerer en andere op de natuur gerichte auteurs. “Ik denk dat de intentie om een kleine gemeenschapsgerichte school te hebben iets is wat op dit moment zeer gewenst is, wanneer een groot deel van de wereld steeds meer geïsoleerd raakt,” zei ze.
Het gemiddelde collegegeld voor het semesterlange programma van Thoreau College bedraagt ongeveer $8.500, met extra kosten als studenten collegekrediet willen behalen via een nieuwe samenwerking tussen Thoreau en Prescott College, een particuliere, ervaringsgerichte college in Arizona.
Gemotiveerd door zijn alternatieve onderwijsachtergrond lanceerde Jacob Hundt Thoreau College in 2016. Hij bracht zijn K-12-jaren door op een Waldorf-school in Wisconsin en bezocht daarna Deep Springs College, een klein tweejarig, geaccrediteerd college in Californië dat in 1917 werd opgericht door elektriciteitsondernemer L.L. Nunn.
De moderne microcollege-beweging is breed geïnspireerd door het Deep Springs-model, met een handvol microcolleges die zich aansluiten bij een los consortium van Nunniaanse scholen. Al deze scholen delen een toewijding aan drie centrale operationele en filosofische pijlers: academici, handarbeid en zelfbestuur. Thoreau College onderhoudt een directory van microcolleges, inclusief Nunniaanse scholen en anderen.
Een focus op het opbouwen van relaties en mentorschap is een ander gemeenschappelijk kenmerk van de microcolleges van vandaag, en iets dat leiders van deze instellingen zeggen hen onderscheidt van traditionele ruimtes in het hoger onderwijs. “Ik denk dat een microcollege, een plek met een dozijn of twee studenten, veel beter geschikt is voor het moment dan zelfs een school met twee of driehonderd studenten of zeker 1.000 studenten of meer,” zei Hundt, die een masterdiploma behaalde aan de University of Chicago. “Dit zijn plaatsen waar studenten echt kunnen graven in enkele basisdingen, enige duidelijkheid kunnen krijgen over wat ze hierna moeten doen en zichzelf kunnen leren kennen op een manier die altijd deel uitmaakte van het ideaal van de liberal arts college, maar die veel moeilijker te bereiken is op zelfs een matig grote campus nu,” zei hij, eraan toevoegend dat een groot deel van het hoger onderwijs in de afgelopen 50 jaar “really overbuilt” is geworden.
Nieuwe microcolleges verschijnen op een moment dat gevestigde kleine colleges als het meest kwetsbaar worden beschouwd voor sluiting. Niet-traditionele colleges zijn bijzonder kwetsbaar, met Hampshire College in Massachusetts en Sterling College in Vermont die dit jaar allebei sluiten.
Ondanks deze trends geloven sommige leiders van microcolleges dat hun beweging de komende jaren alleen maar momentum zal winnen. Ze zeggen dat er een grotere wens is voor meer wendbare modellen van hoger onderwijs, vooral die die authentieke menselijke verbinding prioriteren in een tijdperk van kunstmatige intelligentie.
“Ik denk dat er een echte honger is om dingen anders te doen omdat wat traditioneel in klaslokalen is gedaan niet langer houdbaar is gezien de snelle opkomst van AI,” zei Ana Isabel Keilson, medeoprichter, samen met Justin Reynolds, van het Gull Island Institute, een microcollege gevestigd in Cape Cod, Massachusetts. “Gelukkig is er weerstand onder faculteit, studenten en administrators om geconsumeerd te worden door nieuwe technologieën,” zei ze.
Keilson en Reynolds hebben allebei eerder lesgegeven aan Deep Springs College en lanceerden Gull Island in 2022, met nadruk op liberal arts onderwijs en klimaatverandering. De jaarlijkse maandlange, collegegeldvrije zomertermijn vond dit jaar plaats in Martha’s Vineyard van half mei tot half juni. Het trok 10 huidige undergraduates van Princeton, Harvard, de University of North Carolina at Chapel Hill, Trinity College en de Rhode Island School of Design, onder anderen. Gull Island werkt ook samen met conventionele colleges en universiteiten, waaronder Yale, Columbia, Wesleyan en Cape Cod Community College, om complementaire, credit-dragende programmering aan te bieden tijdens het academische jaar. De programma's van vorig jaar dienden ongeveer vier dozijn studenten.
“Ik ben ervan overtuigd dat naarmate AI en de bijbehorende technologieën steeds meer deel uitmaken van het klaslokaal, de microcollege-beweging zal groeien en supporters zal winnen in conventionele ruimtes,” zei Keilson, uitleggend dat het nastreven van meer partnerschappen met traditionele colleges en universiteiten deel uitmaakt van de toekomstplannen van Gull Island.
De toekomst van de microcollege-beweging blijft onzeker, maar alumni zoals Coyne geloven dat hun eigen toekomst positief is gevormd door de ervaring. Deze herfst zal Coyne verhuizen naar Engeland met haar partner, die ze ontmoette aan Thoreau College, om Newcastle University te bezoeken en een graad in architectuur en stadsplanning na te streven. Haar pad suggereert dat microcolleges minder een vervanging zijn voor conventioneel hoger onderwijs en meer een opstap, waardoor studenten interesses kunnen ontdekken en nieuwe vaardigheden kunnen opdoen voorafgaand aan—of in tandem met—het nastreven van een formele collegegraad.
Microcolleges kunnen helpen om postsecundaire onderwijspaden voor studenten uit te breiden. “Ik denk zeker dat het een route is die mensen volledig kunnen volgen, zoals een substituut voor hoger onderwijs, maar ik heb het gebruikt als een tussenstap,” zei Coyne. “Ik denk dat het een beweging is die nodig is.”
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Forbes.com.
Originele auteur: Kerry McDonald | Bron: FEE
885.134 SRY